Co możemy zrobić?
Nie wiem, ale jak się nie pośpieszymy to go zgubimy.
Tracę sygnał.
Musimy go wzmocnić.
Trzeba użyć gogli.
Tak, ale Gunner jest teraz nieco zajęty, a tylko on może ich użyć.
Gdzie to jest?
- Co? Wzmacniacz? - Tak! Wzmacniacz!
W Hummerze.
- Kluczyki w stacyjce? - Tak.
Cicho, to on!
- Carlin? - Gdzie on jest?
Jedzie na wschód?
Tak!
Jedzie na wschód, prosto aleją De Gaulla.
Wy go namierzajcie, a ja postaram się go podejrzeć tymi...
goglami.
- To możliwe? - Tak może uchwycić obraz jak będzie na miejscu.
Jak to się włącza?
Z tyłu masz włącznik!
Widzę.
Działa banalnie, dzięki soczewkom będziemy widzieć to samo co ty.
Dobra, mamy obraz.
Załóż gogle.
Czekajcie...
Brak Zasięgu
Zniknął, straciliśmy zasięg.
Co?
Dokąd jedzie?
Jechał w stronę autostrady.
Wschód czy zachód?
Nie wiem.
Wschód czy zachód?
- Straciliśmy sygnał, nic nie widać! - No nie wiem.
Dobra, uważajcie.
Ja pierdole!
- Co jest? - Co się dzieje?
Super...
Przez gogle widzimy tylko po linii prostej...
widzimy dokładnie to co ty, tylko że cztery dni wstecz.
Dobra widzę go! Jedzie na zachód!
Jedzie mostem Crescent City.
Tam jest! To on!
Przeciwny pas.
Mam go!
- To on. To on. - Widziałem!
Uważaj na samochody.
Co to było?
Chyba w coś przywalił.
Doug musisz się go trzymać, bo go znowu zgubimy!
Doug, co się dzieje?
Mam go!
Dobrze, dobrze...
Teraz się go trzymaj.
Wyślijcie karetkę na most Crescent City!
Słyszałeś?
Zgubiłem go!
- Mam go, mam go! - Dobrze!
Jedzie drogą na Bayou.
Widzę go, jest tuż przede mną.
Carlin!
Co to było?
Doug, jesteś cały?
Doug?
Chyba się popsuło, nic nie widzę.
My mamy sygnał, nadal nadajesz.
Widzicie?
Naprowadzimy cię, możesz prowadzić?
Tak, gdzie on jest?
Pokaż okolicę goglami.
Tam! Tam jest!
- Obróć ją! - W którą stronę!
W prawo, twoje prawo!
Tam! Tam jest!
- Pojechał drogą do Bayou! - Tam?
Droga jest zablokowana!
Jedź autostradą, jest równoległa do drogi, szybko!
- Widzicie go? - W prawo, obróć w prawo!
Widzicie go?
Jest na końcu mostu.
Słyszałeś?
Koniec mostu.
Mówcie do mnie!
Nie wiem co więcej mówić, czuję się jakbym tam był.
Zjechał z mostu w drogę pod tobą.
- Jedź w następny zjazd! - Jedź w zjazd!
Dobra, mam zjazd!
- Teraz dwa razy w prawo. - Dobra, widzę.
Następna w prawo!
Widzicie go?
Jechał do Bayou, skręć w lewo.
Dobrze, dobrze...
Zwolnij Doug, jest tuż przed tobą.
Dobrze, dobrze...
Zwalnia, podjechał do ogrodzenia, widzisz je?
Tak, widzę.
Doug, jak wysiadasz z Hummera to weź plecak, tam jest bateria do gogli.
Słyszycie mnie?
Tak, mamy fonię.
Dobra...
Co on teraz robi?
Zaparkował na tyłach budynku.
Wygląda jak po wybuchu bomby.
My widzimy cały budynek.
Żadnych uszkodzeń?
Nie, nic.
W środku chyba jest jakiś pojazd.
Karetka.
Widzicie?
Nie, nic.
Macie coś?
Idź prosto.
Doug, on wyciąga Minuti'ego z samochodu.
Gdzie?
W prawo, na prawo.
Dobrze, właśnie tutaj.
Widzicie go?
Tak.
Jest przed tobą.
Wzmocnijcie mi głos.
Głos wzmocniony.
Obróć się, za tobą.
- Larry? - W prawo.
- Mamy go. - Gdzie on jest?
Wciągnął go na beton.
Larry!
Co to za odgłos?
On rozlewa jakiś rodzaj paliwa na agenta Minuti'ego.
To chyba diesel, ten użyty na barce.
- On się budzi. - Zaraz chyba będziecie świadkami morderstwa.
- Gdyby nie ta kartka nadal by żył. - On zginął na barce, zmieniliśmy tylko sposób w jaki zginął.
Tego nie wiemy.
On mógł stać tuż przy nim.
Teoria rozgałęzionych wszechświatów...
Daj już spokój, my nic nie możemy zmienić, nic nie zmieniliśmy.
Próbowałem wam to powiedzieć.
Powiem ci co zrobiliśmy.
Podejrzany kradnie samochód z doków.
Ma samochód wystarczająco duży do przemycenia bomby.
I pojawia się Larry, tak.
Strzela mu przez szybę.
Chcesz maskę?
Nie, dzięki.
Larry strzela mu w szybę.
Więc potrzeba mu nowej ciężarówki.
Samochodu Claire.
Głodny?
Zmieniliśmy jedno, ale zmieniając jedno nic nie zmieniliśmy.
Co jest w telewizji.
Mamy nazwisko!
Carrol Oerstadt.
Że jak? Kto to jest?
Właściciel posiadłości, którą znalazł Doug.
Zarejestrowany samochód, łódka.
Kolejna własność.
5874 Mullie, Nowy Orlean.
- To on czy ona? - On, idziemy.
Czysto!
Test, raz, dwa, trzy, cztery.
ATF Nowy Orlean, przesłuchanie Carrola Oerstadta.
- Masz prawo do adwokata. - Wiem.
Jestem zafascynowany twoją precyzją.
Niezbyt często widzimy akcje tego poziomu.
Chciałbym później wykorzystać to przesłuchanie jako materiał instruktażowy.
Tak.
Porozmawiajmy o motywie.
Dlaczego używasz materiałów wybuchowych przeciwko marynarce?
Korekcja.
Rząd Stanów Zjednoczonych.
Rząd powiadasz?
Czytałem, że chciałeś dostać się do marines i zostałeś odrzucony, następnie do piechoty i też cię odrzucono.
Jak myślisz, dlaczego to zrobili?
Bo nie chcą u siebie patriotów.
W wojsku nie istnieje już coś takiego jak oddanie sprawie.
Myśleli, że zbytnio się angażuje, że jestem niestabilny psychicznie.
Nie docenili moich zalet.
Teraz je docenią?
Chyba tak.
Tak myślę.
- Jesteś z ATF? - Zgadza się.
Masz papierosa?
Nie mam, ale mogę przynieść. Chcesz?
Tak.
Jak będziesz chciał coś powiedzieć to mów.
Zawsze można zużywać więcej alkoholu, papierosów i broni.
Mogę wziąć tylko jedno.
Tak jak podczas rewolucji.
Każdy terrorysta przyczyna się do powstania kolejnego patrioty.
Dokładnie.
Załapałeś.
Tu nie chodziło o zemstę.
Więc o co?
Przeznaczenie.
Przeznaczenie?
- Pytałeś mnie o motyw. - Tak.
- Moje metody. - Tak.
To jest połączone.
Wszystko jest połączone.
Dobrze, jak połączona była Claire Kuchever?
Potrzebowałem samochód.
- To wszystko? - Czegoś czego nie można było ze mną powiązać.
Miałem już jeden gotowy, ale pojawił się glina.
Ten glina był agentem federalnym.
Larry Minuti, mój partner, zastrzeliłeś go.
Miałem go spalić, ale zaczął się budzić.
Mam uczucia.
Dlaczego nie zrobiłeś "tego" dla Claire Kuchever?
Cóż...
bo...
chciałem, by wyglądała na ofiarę z barki, a kula by wszystko popsuła.
Rozumiem.
Poszedłem do jej do domu pod pretekstem kupna samochodu.
Zakleiłem jej usta taśmą i narzuciłem kaptur na głowę.
I?
Skrępowałem nadgarstki i nogi i zawiozłem do siebie.
Zapakowałem bombę do jej samochodu, oblałem ją obficie benzyną...
- I dalej już chyba wiesz. - Nie, nie wiem! Chcę byś ty mówił.
No dalej bohaterze, co dalej? Powiem ci co.
Zabiłeś 543 ludzi, co ty na to?
Myślę, że od początku byłeś mordercą.
Czasem zagłada paru ludzi jest ceną wolności.
Dla mnie to były ofiary, dla ciebie to tylko kolejne dowody...
Starczy.
Mamy go.
Co powiedziałeś?
Myślisz, że wiesz co się stanie?
Nie masz pojęcia.
Wiem gdzie ty idziesz.
Wiem, że wyjeżdżasz na bardzo długo, wiem to na pewno.
Ta sprawa nigdy nie zawita do sądu.
Nie?
- Ja widzę co się wydarzy. - Tak?
Że jak?
Co masz w tej szklance? Wiesz co się wydarzy?
Więc co się wydarzy, oświeć mnie.
Powiedziałem ci wcześniej, że mam swoje przeznaczenie.
Cel...
ten sam, dla którego Bóg daje ci wieczność.
Ja się ofiarowałem o wiele wcześniej niż cały świat stoczy się do piekła.
Jestem tutaj tylko z powodu wieczności.
Będę zapamiętany, takie jest moje przeznaczenie.
Bomba ma swoje przeznaczenie.
Bezgraniczna wiara w moc stwórcy.
I każdy, który się przeciwstawi temu losowi będzie zniszczony.
Każdy, który będzie chciał zmienić to, co nieuniknione.
Tego właśnie nie rozumiesz.
Nie jesteśmy tu by współistnieć.
Jestem tu, by wygrać.
Więc lepiej byś miał jakieś boskie wsparcie.
Będziesz tego potrzebował.
Lepiej pogadaj sobie z prawnikiem, będziesz tego potrzebował.
I co ja mam zrobić?
Odwołujemy cię.
Co?
Mamy to czego potrzebowaliśmy wyniki sekcji, podejrzanego, zeznanie, skończyliśmy.
Może powinniśmy kontynuować i zobaczyć prawdziwy przebieg zbrodni.
- Do wybuchu bomby. - On ma rację.
Nie możemy polegać jedynie na zeznaniu, trzeba zgromadzić jak najwięcej dowodów.
Samo zbieranie dowodów to pikuś, agencie Corlin, ale pan posunął się za daleko.
Carlin, nazywam się Carlin, nie Corlin...
Mamy protokoły, protokoły, których należy się trzymać.
Ale pan musiał przegiąć!
- I zginął agent. - Według jednej z teorii to już miało miejsce.
Skończyliśmy, odcinamy zasilanie, pakujemy się.
- Koniec sprawy. - A co z Claire?
Osądzenie Oerstadta o morderstwo Kuchever...
stworzy zbyt dużą liczbę pytań o gromadzenie dowodów.
Rozumiem to, więc chce pan zostawić Claire...
Możemy go oskarżyć o podłożenie bomby i zamordowanie agenta...
Nie mogę się na to zgodzić.
Guzik mnie obchodzi na co się zgadzasz.
- Ona się nie liczy. - On ją zabije.
- Zabije ją za 12 godzin. - Zabił ją cztery dni temu.
Byłeś na pogrzebie, co z tobą?
To się musiało tak skończyć.
Mogę nieco później złożyć raport.
Misja wykonana.
To zwycięstwo, Doug.
Hej!
Ja mam za zadanie przeprowadzać śledztwo, ty masz za zadanie mi w nim pomagać.
Powiedz mi co mam powiedzieć jej ojcu.
Złapaliśmy skurczybyka.
Nie możemy ochraniać ofiar, to nie nasze zadanie.
Tracimy wszystko na czym nam zależy.
To twoje słowa.
Doug, to nie twoje wina, że Claire nie żyje.
Teoria.
Zrób to jeszcze raz, a uruchomisz wszystkie alarmy w jednostce.
Odpada.
Musisz mieć jak najmniejszą masę.
Możesz zostać w bieliźnie.
Wielkie dzięki.
Mówiłeś, że to niemożliwe, zmienianie przeszłości.
No cóż, wierzę również w Boga...
tylko nie mów nikomu.
Nie powiem.
- Wiesz, gdy ustanowię połączenie... - Tak wiem, płaska linia.
Tylko jest jeden problem w naszym eksperymencie.
Cztery dni temu mogłeś dostać telefon od Koronera..
agencie Carlin jest coś co powinien pan zobaczyć...
i za chwile stoisz nad ciałem...
i to jesteś ty.
Możesz się mylić milion razy i tylko raz mieć rację.
Poza tym chyba bym o tym pamiętał.
- Twarzą do ciebie? - Tak. Tak samo jak notatka.
Tylko jesteś większy.
Gotowy?
Nie.
Nie musisz tego robić.
A co jeśli już to zrobiłem?
Racja.
Doug?
- Halo? - W porządku?
Tak.
- Dobrze się czujesz. - Tak, nieźle.
Wyszedłem z siebie.
Nadal tu jestem?
Póki co.
Gotowy?
Tak, gotowy.
Podejdę do ciebie cztery dni temu i namieszam ci w głowie.
Jeśli do tego dojdzie to mi powiedz jak to jest spotkać młodszego siebie.
Dobra, dam ci znać.
Pamiętaj, prom wybucha o 10:50, we wtorek.
Tak.
Zaczynamy.
Do zobaczenia wczoraj.
Marzenia.
Co jest?
Spokojnie zaraz powinien załączyć się generator.
Nikt się nie rusza.
Interesujące.
Doktorze!
Kto to jest?
Skąd on się wziął?
Dajcie go na salę.
Wskrzeście mnie Dziwne.
250.
Załaduj ponownie.
- Załaduj do 300-stu. - Ładuję.
Przechodzę do reanimacji.
WTOREK
Jestem agentem federalnym, potrzebuję wasze kluczyki.
Kluczyki są w stacyjce.
W tym?
Ręce na stół.
Dokładnie tak.
Podlejcie to.
Boże.
Czekaj.
Uspokój się.
Posłuchaj, Claire.
Jestem agentem federalnym.
Już dobrze...
Jestem agentem federalnym.
Już dobrze.
Jesteś bezpieczna.
Jestem agentem federalnym, jesteś bezpieczna.
Jesteś bezpieczna, on odjechał.
Zabierz mnie stąd.
Już dobrze...
Uwolnię ci nogi.
Spójrz na mnie.
Zabiorę cię stąd, dobrze?
Skąd wiedziałeś, że w samochodzie są kluczyki?
Dobre pytanie.
Nie wiedziałem.
To terrorysta?
Tak, nazywa się Carrol Oerstead.
Jestem członkiem spec grupy, która go namierzyła.
On ma zamiar wysadzić prom na kanale, dziś o 10:50.
Więc jedziemy na policję?
Nie, to zbyt skomplikowane.
Musimy jechać prosto do doków i rozbroić bombę.
Chyba nie dasz rady.
- Tracisz zbyt dużo krwi. - Muszę dać radę, mam tylko godzinę i 40 minut.
A co jak nie dasz rady?
Co się wtedy stanie.
Jak nie dam rady...
No co?
Twój dom jest po drodze, wymyję się i przy okazji cię zostawię.
Dobrze.
Przebiorę się.
Potrzebujesz czegoś?
Obmyj się, a ja się zajmę tym.
- Na pewno? Mogę ci pomóc. - Nie, nie trzeba.
Ale będę potrzebował kurtkę twojego chłopaka.
Jasne.
Możesz ją uratować
Słuchaj...
Nie powinnaś tego zakładać.
Co?
Może założysz coś innego.
Niebieską, białą, cokolwiek.
Zaufaj mi, ofiara była ubrana w ten sposób...
To nie skończyło się dobrze.
Dobrze.
Zaufaj mi.
Dobrze.
Przebiorę się.
Zaraz przyjdę.
Nie ruszaj się!
Nie ruszaj się, dzwonię na policję.
Ja jestem z policji.
Nie, nie jesteś.
Nie zadawałeś pytań, nie spisałeś zeznania...
I wiedziałeś gdzie mieszkam.
Wiesz co mam w szafie?
Kim jesteś?
Nazywam się Doug Carlin, pracuję w ATF, jestem członkiem spec grupy...
Skąd mam to wiedzieć?
Miałam kaptur na głowie, ty możesz nim być.
Pomyśl Claire, spójrz mi na twarz, zadrapałaś go czy ja mam blizny?
Zadrapałaś go, tak?
Na podłogę.
Już! Na podłogę!
Cały!
ATF, Nowy Orlean, agent Donelly.
Czy w tym oddział pracuje agent Douglas Carlin?
Tak, ale teraz go nie ma.
Chce pani zostawić wiadomość?
Może mi go pan opisać? Wzrost, kolor skóry...
No nie wiem, 180 cm, czarny, nieźle wygląda.
Dobrze, niech do mnie oddzwoni.
Dobrze, tylko gdzieś zapiszę.
Halo?
Wstań.
Powiesz mi prawdę?
Dlaczego tu jesteś, dlaczego to się dzieje...
To wszystko jest bez sensu, wszystko.
Co jeśli musiałabyś komuś powiedzieć najważniejszą rzecz na świecie, ale wiedziałabyś, że ta osoba ci nie uwierzy.
Co byś zrobiła?
Spróbowałabym.
Nigdy nie wiesz w co ktoś uwierzy.
Nic nie rozumiem...
Co się dzieje...
Muszę szybko tam jechać.
Dlaczego tylko ty możesz go powstrzymać?
Bo tylko ja znam jego plan, tylko ja wiem gdzie będzie i co zrobi.
Skąd o tym wiesz?
I skąd tyle o mnie wiesz?
Mówiąc najprościej rząd dał mi do dyspozycji urządzenie, dzięki któremu wiem co się stanie.
- Więc czemu nie przewidziałeś, że cię postrzeli. - Przewidziałem.
Nie, nie przewidziałem.
- Może być? - Tak.
Chyba nie odpadnie?
- Może być? - Tak, świetnie.
- Nie jestem w tym najlepsza. - Jesteś bardzo dobra.
Co się stało?
Boże...
Nic nie zmieniłem.
Muszę iść.
Musisz iść ze mną.
- Mówiłeś, że jestem tu bezpieczna. - Myliłem się.
Musisz iść ze mną natychmiast.
Czekaj, nie odbieraj.
Nie odbieraj, udowodnię ci, to twoja przyjaciółka Beth.
Cześć Claire, tu Beth, co słychać.
Przepraszam, że dzwonię tak wcześnie, ale nie zadzwoniłaś wczoraj i się martwię.
Claire? Tu Beth jesteś tam?
Przepraszam, że dzwonię tak wcześnie, ale nie zadzwoniłaś wczoraj i się martwię.
To jakiś żart?
Cześć, nie, nie...
- Martwię się tylko. - Nie mogę teraz rozmawiać.
Oddzwonię.
Uwierz mi, tylko ze mną będziesz bezpieczna.
- Dobrze. - Chodźmy.
Nie rozumiem dlaczego nie zadzwonimy na policję i nie aresztujemy go w dokach?
On robi wszystko na ostatnią chwilę, nie może wiedzieć o tym, że wiemy.
On musi ustawić licznik, wsiąść na motor i pojechać na most, by patrzeć na wybuch.
I co wtedy?
Rozbroisz bombę?
Wtedy rozbroję bombę.
Tam jest mój samochód.
- Ci wszyscy ludzie.. - Tam jest.
Gdzie?
Gość w wojskowej kurtce idący w naszą stronę.
Jest tak jak mówiłeś.
Widzisz tych policjantów za tobą?
Gdy barka ruszy masz im powiedzieć o bombie.
- Uwierzą mi? - Oby.
- Aresztują mnie. - Nie.
Wezmą cię na przesłuchanie, a to nic złego.
Nie obracaj się.
Doug...
Uważaj na siebie.
Proszę o uwagę
Pasażerom nie wolno przebywać na pokładzie z samochodami po odcumowaniu barki
Proszę pana.
Musi pan pójść na górny pokład.
- Pasażerom nie wolno tu przebywać. - Jasne.
Nie wierzę, są o czasie.
Zawieźmy ich na przyjęcie.
Przepraszam pana.
Pasażerom nie wolno tutaj przebywać, gdy barka jest w ruchu.
Nikomu z pasażerów.
To przeznaczenie Oerstadt!
Dzięki Bogu można zapisać się w wieczności.
Co powiedziałaś?
Powiedziałem, że będzie to wymagać odrobinę boskiego wsparcia.
Wychodzę.
Co powiedziałeś?
Myślałem, że jesteś patriotą.
Bo jestem.
Patriotyzm wymaga poświęceń.
- Jestem gotowy do poświęceń. - Tak, kogo?
Jej, mnie?
Jesteś gotowy poświęcać innych, ale nie siebie.
Prawdziwa wolność musi zostać okupiona krwią prawdziwych patriotów.
Tak, czasami ludzka tragedia jest ceną wolności, co?
Kim jesteś, Oerstead?
Kim jesteś?
To nie powinno się tak skończyć.
Nic ci nie jest?
Zabiłam go.
Nie, ja to zrobiłem.
Zginiemy.
Nie.
Przyciśnij gaz.
Przyciśnij gaz!
Ręce do góry i wychodzić z samochodu!
Jak teraz wyjdziemy wszyscy zginą.
Liczę do trzech!
- Gaz. - Raz!
Moja córka była na barce...
Będzie pani musiała tu zostać.
Ktoś przyjdzie, zada pani parę pytań i spisze zeznanie, dobrze?
- Hardy. - Doug.
Co słychać.
Mam tutaj kobietę. Wyłowiliśmy ją z wody, jest w to jakoś zamieszana.
Co słychać?
Doug.
Zgadza się.
W porządku?
Tak.
Spotkaliśmy się kiedyś?
Tak.
Tak, spotkaliśmy się.
Już dobrze, chodź.
- W porządku? - Tak.
Na pewno?
Odwiozę cię.
Kto to śpiewa?
Doug...
Co jeśli musiałbyś komuś powiedzieć najważniejszą rzecz na świecie, ale wiedziałbyś, że ta osoba ci nie uwierzy.
Spróbowałbym.
Nie...
FILM DEDYKOWANY SILE I NIESŁABNĄCEMU DUCHOWI MIESZKAŃCÓW NOWEGO ORLEANU